Muratpaşa Belediyesi’nin COP31 kapsamında düzenlediği COP TOWN etkinliklerinde, Kaleiçi’ndeki 13 mekânda iklim krizi ve çevre temalı sanat sergileri düzenlendi. Sergilerde plastik atıklardan eski mutfak tavalarına, deniz kabuklarından taş ve toprağa kadar farklı malzemeler kullanıldı.
Karatay Medresesi’ndeki “Dönüşen Umut” sergisi, kullanım dışı kalan nesneleri sanatla yeniden değerlendirdi. Bergüm Berber’in küratörlüğündeki sergi, Uluslararası Kültür Sanat Göç ve Uyum Derneği koordinasyonunda hazırlandı.
Argos Hotel’de Bağımsız Sanat Hareketi’nin “Antalya’nın Havaları, Havasından Geçilmez Tavaları” sergisinde eski tavalar sanat yüzeylerine dönüştü. Hadrianus Hotel’de Semra Erkal’ın plastik atıklardan heykeller ürettiği “Apati Üçlüsü”, çevre kirliliğine karşı toplumsal duyarsızlığı sorguladı; Kosa Hotel’de Hüseyin Köse ve Nazan Uzungül Köse’nin “Doğaya Bakış” sergisi ise atıl ahşap, metal ve taşı kullandı.
Dumos Hotel’de Enver Güner küratörlüğünde 11 sanatçının eserlerini buluşturan “Akdeniz Değişirse”, iklim krizinin kentler ve biyoçeşitlilik üzerindeki etkilerine odaklandı. Varuna Gezgin’de Sevda Kesim’in “Zamanın Kıyısındaki Ütopya” sergisi deniz kabukları üzerinden insan-doğa ilişkisini ele aldı; Atelya Art Hotel’de Arif Durukan’ın Limra taşıyla hazırladığı “Likya, Işık Ülkesinin Zamansız Yüzleri” karbon ayak izini sıfırlama hedefiyle oluşturuldu.
Suna İnan Kıraç Kaleiçi Müzesi’nde Özgül Kahraman’ın “Sessiz Temas” sergisi insanın ekosistem üzerindeki etkisini parmak izi metaforuyla anlattı. Üç Kapılar’da Serkan Türk’ün “Nesneler, Özneler” video art çalışması atık kavramını odağına aldı.
Levent’s Oriental’da Mine Aydoğan’ın “St. Nicholas: 1997’den 2026’ya” sergisi, 29 yıl önce ipek üzerine batik tekniğiyle hazırladığı St. Nicholas ve barış güvercinleri temalı eserleri yeniden izleyiciyle buluşturdu. Roselinn Suites’te çocuk sanatçıların “Akdeniz’de Olmak” sergisi iklim krizi ve çevre kirliliğine dikkat çekerken, Mediterra Art Hotel’deki “Terra, Toprağın Hafızası” çamur, kil ve kök boyalarla insanın toprakla bağını işledi; Eda Şarman’ın “Yar” adlı kişisel sergisi yaratılış mitlerinden beslendi.










